Otobüs Seyahati Pişmanlıktır!

Bu yazıyı size şehirlerarası otobüste yazıyorum. Şehirlerarası otobüse zorunda olmadığım sürece binmekten kaçınıyorum çünkü malum, Türkiye’de yaşıyorum…

Şehirlerarası otobüs deyince aklımıza bir çok iğrenç olay ve bir sürü madur geliyor ne yazık ki. Yani otogarından çalışanına kadar bu kadar mi sevimsiz olunur? Herkes mutsuz zaten bir de düzgün işlemiyor hiç bir şey. Neden otogarlarımız havaalanları gibi nezih olamıyor?

Geçen gün Pamukkale Turizm’ in otobüsüyle Kuşadasın’a gittim. Bir buçuk saatlik yolculuğumuzun on beş dakikasında sevgili şoförümüz telefonla konuştu. Ben hariç otobüsteki kimse garipsemedi. Kadının kucağında bebek var. Kadın gayet normal “Baaağk soför amcaya, napıyooooaoa araba kullanıyoooaoaoa!” diyor. Yahu kadın hiç mi umrunda değil? Adam bildiğin seyir halindeyken kulaklık kullanmadan dedikodu yapıyor telefonda! Videoya çekip Pamukkale’ ye yolladım. Sonra telefon açıp durumu anlattım. Henüz bir cevap yok. Dönüş otobüsümü gişede çalışan kadın yüzünden kaçırıyordum. 16.00 otobüsüne bilet aldim. Kadın “Bu otobüs sizinki değil. Yenisi gelecek ona bineceksiniz.”dedi. “Tamam. Teşekkür ederim.” dedim. Seyahat konusunda titizimdir. Gidip sordum. Şoför başka 16.00 otobüsü olmadığını söyledi. Kimsenin kimseden haberi yok. Ya kullandıkları yazılım programı çok kötü ya da cidden yaptıkları işe ve bize hiç değer vermiyorlar. Bir hanıma da tekli koltuk demişler. Kadının hastalıktan ileri gelen kilo problemi var. Ağlayacaktı çiftli koltuk görünce.

En son Slash konseri sonrası İstanbul’dan İzmir’e yaptığım 14 (Ondörrrt) saatlik otobüs yolculuğundan sonra otobüse binmeye tövbe etmiştim ama gel gör ki Gökçeada’ya İzmir’den başka çeşit bir ulaşım yok. Sevgili Truva Turizm, araçlarında internet hizmeti verdiğini söyleyerek bilet satan bir otobüs şirketi. Instagram hesabı yönettiğim için WiFi benim için çok önemli. Otobüse bindim. İnternet olduğu gözüküyor ancak bağlantı yok. Muavine sordum kendi telefonunu uzaktan gösterip “Bakın internet var.” dedi. Benim telefonumda sorun olduğunu söyledi. Benimle beraber seyahat eden dört kişinin telefonundan denedim. Onlarda da açılmıyor. Muavin suçun onlarda olmadığını, yapılabilecek bir şey olmadığını söyledi. Muhtelemelen öyledir. Önümdeki ekran da çalışmıyor. Bu hizmetleri veremiyorsan ya yok de ya da müşteriye var diye yalan söyleme. Ben de bilerek bineyim. Aslında çok kolay buni yapmak.

Türkiye’de keşke daha büyük bir tren ağı olsa. Tren resmen medeniyet. Bütün İtalya’yı hızlı trenle gezdim. O kadar rahat ve keyifliydi ki…

İspanya’da da otobüs yolculukları yaptım. Otogar ortamı resmen havalanı kadar nezihti. İzmir-İstanbul otobüs biletleri 90 TL civarında. Kimi zaman uçak biletimi bu fiyattan cok daha ucuza alıyorum. E haydi ucuza gidiyor olsak “Bu fiyata bu kadar oluyor. Normal.” diyeceğim. Gerçi o zaman da demem. Bence kimse sesini çıkartmadığı için bu kadar rahatlar. İnsanlar her şeye çok kolay razı oluyorlar burada. Verilen ücretin karşılığını beklemek veya verilen hizmetin ücretini talep etmek kadar doğal olan bir şey yok halbuki. Genelde ücret talep ederken daha istekli oluyorlar ama.

Özetle otobüs seyahati pişmanlıktır arkadaşlar. Dönüşte tek başıma nasıl döneceğim bilmiyorum. Arkamda da ağlayan bebek oturuyor. Neyse artık…

Sevgiler

A.