Roger Waters Konseri
- Ayşegül Palamutcu
- Aug 5, 2013
- 3 min read
Bu yazı yazmakta en çok zorlandığım yazımdır. Öyle bir konser mi şov mu artık herneyse ,izledim ki anlatması çok ama çok zor.
Konser alanına girdiğimizde sahnenin iki yanına örülü duvarlar vardı ve görevliler hala duvarı örmeye devam ediyorlardı. Konser boyunca duvar, tamamlanana kadar örülmeye devam edildi.Roger Waters daha İlk şarkıda bizi coşturmayı başardı. “In The Flesh ?” şarkısının başında ard arda fişekler ateşlendi ,sonra seyirci hep bir ağızdan şarkıyı söyledi. Bomba sesleri geliyordu. Ses sistemi ve görseller o kadar iyiydi ki o an orada savaş çıksa muhtemelen gerçek olduğuna inanmazdık. Şarkının sonunda konser başında vinç yardımıyla yukarı çekilen maket uçak duvarın içine daldı. “Another Brick in The Wall ” çalarken Roger Waters’a çoğunluğu İTÜ yüzme takımından seçiler çocuklardan oluşurulan koro eşlik etti.
Fotoğraf: Başar Akönder
Şovun en can alıcı noktası “Mother” şarkısı öncesinde Roger Waters’ın 3 dakikaya yakın Türkçe konuşması oldu. ” Hoşgeldiniz! Burada olmaktan çok mutluyum. Öncelikle korodaki çocuklar için bir alkış lütfen .” dedi ve sloganlarla beraber ekrana Gezi olaylarında devlet teröründe kaybettiğimiz arkadaşlarımızın fotoğrafları ekrana yansıdı. Onlar için alkış istedi.Tüm stad ” Heryer Taksim , Heryer Direniş !” sloganlarıyla inledi. Mother şarkısını tüm devlet terörü kurbanlarına adadığını söyledi.Daha sonra mother şarkısı çalmaya başladı. Parçada geçen “Mother ,should I trust the government ?” sorusunda herkes “No!” diye bağırırken bir baktık ekranda Türkçe “Kesinlikle Hayır” yazdı. Sahnedeki gözleri ışıklı anne heykelini de unutmamak lazım.
Fotoğraf: Başar Akönder
” Goodbye Blue Sky ” ve ” Empty Spaces ” ‘deki animasyonlar mükemmeldi. Özellikte Empty Spaces’deki erkeği ve kadını temsil eden çiçek sembolleriden çok etkilendim. ” Young Lust ” ‘a geldiğimizde duvarın büyük bir bölümü tamamlanmıştı. Bu sırada konser boyunca gelen sesler insanları yanıltıyor sanki arkada bir şey varmış gibi arkalarına bakmalarına neden oluyordu . Goodbye Cruel World parçası sonunda duvardaki son eksik tuğla da yerini buldu. Roger Waters şarkıyı bu son kalan boşluktan söyledi. Bu şarkıdan sonra 10-15 dk ara gibi birşey oldu. Ara sırasında ve konser boyunca ekrana yakınlarını kaybedenlerin gönderdiği bazı fotoğraflar yansıtıldı. Bu fotoğraflar arasında Hrant Dink, Adnan Menderes ve Uğur mumcu da vardı.
Fotoğraf: Başar Akönder
Aradan sonra “Hey You” ile başlayan konser ikinci bölümde en yüksek haline ulaştı. “Nobody Home” parçasında duvardan açılan kapakta bir oda oluşturulmuştu. Kendimi Roger Waters’ın evine davetliymiş gibi hissettim. “Comfortably Numb” katılımın en yüksek olduğu şarkılardan biriydi. The Wall albümünün ikinci single’ı olarak çıkmış olan “Run Like Hell ” parçasını stadda bulunan tüm paranoyak insanlara itaf etti. ” Waiting for The Worms ” parçasında sahneyi Naziler bastı! Roger Waters şarkıyı söylerken bir kısmında megafon kullandı. Seyircilerin üzerine kapitalistleri simgeleyen şişme bir domuz salındı. Saha içine geldiğinde izleyiciler domuzu parçaladılar. Konserin bir bölümünde Waters elindeki tüfekle seyricilere “sahte” ateş açtı. Deri eldivenleri ,gözlükleri ve uzun parkasıyla tam bir diktatör gibi gözüküyordu.
Fotoğraf: Başar Akönder
Konserin sonuna doğru alkış ve çığlıklar eşliğinde duvar yıkıldı ve Roger waters orkestra arkadaşlarıyla beraber “Out Side The Wall” parçasını seslendirerek konseri sonlandırdı. Bis yapılmadı.
Diğer Notlar :
Korodaki çocuklardan biri olan Bengü’den aldığım bilgiye göre , çocuklar çoğunlukla İTU yüzme takımından seçilmiş. Roger Waters provalara katılmış. Hepsine karşı güler yüzlüymüş. Sahnede bambaşka birine dönüştüğünü söylüyor Bengü. Ailelerine bedava bilet dağıtılmış ve Roger Waters imzalı bir fotoğraf verilmiş.
Organizasyon çok kötüydü. Yemek kuyruğu konser başlayana kadar sürdü. Yemek ve fiş sırasını ayrı yapmışlar. Bitmek bilmeyen fiş sırasını bekleyen izleyiciler , daha sonra yemek veya içecek almak için ayrıca tekrar sıraya girmek zorunda kalıyordu.Yemek çeşidi yoktu sadece köfte ve döner vardı. Döner de çiğdi ve çok pahalıydı , çiğ dönere 10 tl para vermek zorunda kaldım, çok aç olmasam yemeyecektim. Tuvalet sorunu da vardı. İnsanlar konser başlamadan önce İTU’nün AVM’sini kullanmak zorunda kaldı.Bir kaç tane seyyar tuvalet gördüm ama önünde yine uzun bir kuyruk vardı. Resmen rezillik çektik.
Official merchandise fiyatları çok uygundu. Kendime bir anahtarlık aldım.
Konser boyunca havada keskin bir ot kokusu vardı.
İzleyicilere baktığımda , içeride ” Yanlışlıkla Serdar Ortaç’ın The Wall cover’ını dinleyip mi gelmişler ?”dediğim çok insan vardı.
Konser girişinde satılan tişört vb. şeyler çok güzel ve kaliteliydi. Ancak içerideki official ürünlerin fiyatlarını gördükten sonra iyi ki dışardan almamışım dedim.
Bir konseri daha geride bırakmış bulunuyorum. Çok yorgundum, gidip Roger Waters ile tanışmak için uğraşmadım. Otelini bile araştırmadım.İçten içe ,tanışmanın şovun önüne geçmesini de istemedim aslında. Hatta annem üşengeçliğim için çok kızdı. Ama olsun Roger Waters’la da tanışmamış olayım. Ben hayatımda görüp görebileceğim en güzel şovlardan birini izledim. Pink Floyd şovları başkadır diyorlardı , gerçekten bambaşkaymış. Yaptıkları gerçekten sanat. Malesef fotoğraf makinam veya yeterince akıllı bir telefonum olmadığından yine fotoğraf çekemedim.
Yazılarımı takip etmek için siteye üye olabilirisiniz veya beni twitter adresimden takip edebilirsiniz.
Mesajları okuyup cevap vermeye çalışıyorum.
Başka bir konserde görüşmek dileğiyle hoşçakalın !
Ayşegül Palamutcu
Comments